Geschiedenis van cannabis

De farmacologie van cannabis (hoe werkt cannabis) > Gezondheid

Geschiedenis van cannabis

De eerste bewijzen voor het gebruik van cannabis stammen al uit 10.000 v. Chr. Het werd in die tijd in China gebruikt als vezelmateriaal voor kleding, zeilen en touw. Als medicinale plant behoort cannabis tot één van de eersten. In de oudst bekende medische handboeken komt cannabis vrijwel zonder uitzondering voor, meestal in de vorm van een extract of een thee. Sommige godsdiensten waren nauw verweven met de eigenschappen van de cannabisplant; zo was cannabiszaad (hennepzaad) volgens de legende het favoriete voedsel van de Hindoegod Shiva. In de loop van de geschiedenis verspreidde cannabis zich vanuit Azië naar het westen en over de gehele wereld. Vrijwel iedere cultuur kwam in aanraking met deze ‘wonder’ plant.

Gebruik als vezel
Als vezelgewas stond cannabis bekend als hennep. Zeilen van zeeschepen werden gemaakt van hennep, omdat deze als enige natuurlijke vezel bestand was tegen rotting door zeewater. Tot 1880 werd vrijwel alle papier ter wereld gemaakt van hennep en ook bankbiljetten en de eerste Levi’s spijkerbroek werden ervan gemaakt. Allemaal vanwege de duurzaamheid van cannabisvezels.

Hoewel cannabisplanten vrijwel overal in enorme hoeveelheden verbouwd werden, kwam misbruik als drug weinig voor in Europa en Amerika. Men was onbekend met de geestverruimende eigenschappen van de plant. Waarschijnlijk bevatten de variëteiten die geselecteerd waren voor hun vezel-eigenschappen weinig van de psycho-actieve stof THC.

Medicinaal gebruik in Europa
Het medicinaal gebruik van cannabis werd rond 1840 in Europa geïntroduceerd door een jonge Ierse arts, William O’Shaughnessy, die diende in India voor de Engelse East India Company.

Hij zag hoe cannabis werd toegepast in de Indiase geneeskunst en was zo onder de indruk dat hij zelf aan het experimenteren sloeg. Zijn artikelen hadden veel invloed in Europa. Op zijn terugreis nam hij grote hoeveelheden cannabis mee naar Engeland voor verder onderzoek. Anders dan de Europese vezel-cannabis bevatte de Indiase cannabis wel redelijke hoeveelheden actieve stoffen.

Vanaf dat moment kende medicinaal gebruik van cannabis een korte tijd van populariteit. Het werd zelfs toegepast als hulpmiddel bij bevallingen, omdat het de weeën versterkt. Begin 20e eeuw waren cannabismedicijnen ongekend populair. Op het hoogtepunt, rond 1930, waren er bijna 30 verschillende medicijnen verkrijgbaar met cannabis als bestanddeel.

Deze medicijnen werden aanbevolen voor onder andere astma, hoest, slapeloosheid, migraine, keelontsteking, zenuwpijn en afkicken van opiumgebruik. Het is zelfs bekend dat de Engelse koningin Victoria cannabis kreeg voorgeschreven door haar hofarts bij menstruatiekramp.

Afname van populariteit als geneesmiddel
Door verschillende oorzaken verdween medicinale cannabis geleidelijk uit de gratie. Zo waren er moeilijkheden met de aanvoer van cannabis uit tropische gebieden. Daarnaast bleken de resultaten erg wisselvallig. Het was niet gemakkelijk om er een product van te maken dat steeds dezelfde sterkte had. Patiënten kregen daardoor dikwijls een dosis die of geen effect had, of een overdosis veroorzaakte. Door het gebrek aan kwaliteitscontroles was standaardisering van het medicijn in die tijd niet mogelijk. Dit alles maakte het tot een moeilijk te gebruiken medicijn

Verder was cannabisextract niet oplosbaar in water, Het kon daardoor niet worden geïnjecteerd, zoals wel het geval was bij de in die tijd zeer populaire opiaten (morfine e.d.). Cannabis werd zo steeds minder interessant als medicijn en werd nauwelijks nog toegepast.

Aangescherpte wetgeving ging vervolgens eisen dat medicijnen en etenswaren die cannabis bevatten aan striktere kwaliteitseisen moesten gaan voldoen. Bovendien werd een hoge belasting ingevoerd op alle cannabisproducten (behalve vezels en zaden). Medicinale cannabis verdween daardoor uiteindelijk vanaf 1937 uit de westerse geneeskunde.

Cannabis als genotmiddel
Vanaf de hippietijd in de jaren ’60 van de vorige eeuw wordt het roken van cannabis een bekend verschijnsel. Het is dan een genotmiddel geworden dat gebruikt wordt vanwege de psycho-actieve werking.

In 1961 werden cannabis en zijn inhoudsstoffen geplaatst op de lijsten lijst I en IV van het Enkelvoudig Verdrag van de Verenigde Naties.

Sindsdien is bij politieke besluitvorming het potentiële gevaar van cannabismisbruik veel zwaarder gaan wegen dan alle voordelen van de cannabisplant bij elkaar. In deze sfeer van cannabisvrees kon wetgeving ontstaan die herintroductie van medicinale cannabis in de weg stond.

In de afgelopen jaren werd echter veel onderzoek verricht. Dit had tot gevolg dat men veel genuanceerder is gaan denken over de mogelijkheden en de risico’s van cannabis voor medicinaal gebruik.

Nederland heeft daarom ook de Opiumwet aangepast  om de kweek van cannabis voor wetenschappelijk e doeleinden en voor de productie van geneesmiddelen  mogelijk te maken. De minister van Volksgezondheid kreeg hierin een wettelijk vastgelegde zorgtaak. (zie ook: Nederlands overheidsbeleid)

 

Comments
0
Leave a replay

Number of views: 303